Κτίση Και Ομομασία Του Χωριού
Την πρώτη αναφορά που έχουμε για την ύπαρξη του χωριού, τη συναντάμε στα οθωμανικά φορολογικά κατάστιχα του έτους 1506. Συγκεκριμένα καταγράφεται με 429 κατοίκους. Σύμφωνα λοιπόν με αυτή τη γραπτή μαρτυρία το χωριό υφίστατο από τον 15ο αιώνα και πιθανόν προ της Αλώσεως του 1453.1 Στο κατάστιχο TD 105 του έτους 1521, όπου καταγράφονταν τα τιμάρια (γαίες) των Σπαχήδων, αναφέρεται η Σέλιανη ως Selyani, την οποία απάρτιζαν 3 συνοικίες (μαχαλάδες): Mihal Igligropulo (Μιχάλης Γρηγορόπουλος), Papa Yani (Παπα-Γιάννης) και Yani Toya (Γιάννης Τόγιας). Προφανώς είναι ονόματα κατοίκων του χωριού.2
Στην πρόθεση της Μονής Ρεντίνας (χειρόγραφο βιβλίο στο οποίο οι μοναχοί έγραφαν τα ονόματα και τον οικισμό των όσων συνεισέφεραν υπέρ της Μονής τους) αναφέρεται το χωριό Σελιανή, μαζί με τα χωριά Φτέρη και Γόριανη. Σύμφωνα με τον ερευνητή Β. Σπανό, αυτή η καταγραφή χρονολογείται το 1640. Συνεπώς επιβεβαιώνεται η προγενέστερη ύπαρξη.3
Μια αξιοπρόσεκτη ανάρτηση στην ιστοσελίδα «Paramythia onlin» με τον τίτλο «Σέλλιανη: H ιστορία, η ονομασία, οι μύθοι και η πραγματικότητα» αναφέρει: «…Επίσης, σύμφωνα με αναφορές του Π. Αραβαντινού αλλά και του ιστορικού Π. Καρολίδη, στα ερειπωμένα σπίτια στις θέσεις Μπαράτσα και Τραπεζάκια, πρέπει να αναζητήσουμε το ξεκίνημα των νέων συγχωριανών. Οι τότε κάτοικοι σκορπίστηκαν σε ασφαλείς θέσεις της ελληνικής επικράτειας, όπως ήταν η περιοχή της Σπερχειάδας στη Φθιώτιδα – το σημερινό χωριό Μάρμαρα – στα σύνορα του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Οι νέοι συγχωριανοί, Μαρμαριώτες ή Σελλιανίτες Σπερχειάδας, εκτός του ότι διατηρούν την παράδοση από τους προγόνους τους, φυλάσσουν κι ένα δισκοπότηρο, που αναγράφει ότι το έτος 1712 ήρθαν στο νέο χωριό της Φθιώτιδας, από τη Σέλλιανη στην Ήπειρο…».
Με το αριθ 3/9-9-1927 Π.Δ. «Περί μετονομασίας κοινοτήτων και συνοικισμών» που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 206/28-9-1927, τ. Α΄ «Η Κοινότης Σέλιανης μετονομάζεται εις Κοινότητα Μαρμάρων και ο ομώνυμος αυτής συνοικισμός Σέλιανη εις Μάρμαρα».